Dinsdag 13 oktober 2015

heb goed geslapen en ben ook nog een paar keer naar de WC geweest.Ik merk dat ik steeds sneller uit mijn slof schiet en dan ook nog eens bij hen die het meest voor me doen. Ik voel me daarna vreeslijk rot, schuldig en heb er ook spijt van. Het gaat helaas als "vanzelf" ik hoop dat ik het een beetje in de hand kan houden. Gisteravond nog wat telefoontje gehad! Tante Trijntje wilde me zelf niet spreken dat zou te emotioneel en te moeilijk worden. Voor mij zou dat hetzelfde geweest zijn denk ik. Ik had haar ook een persoonlijke brief geschreven. Rond het middaguur zijn we naar V&D gewandeld.

Ik had een mailtje gekregen dat mijn petten, die we vorige week besteld hadden, aangekomen waren. De eerste mevrouw die ons hielp was niet erg vriendelijk maar de tweede maakte het gelukkig weer goed. Het kan dus wel. We zijn nog even naar een schoenenwinkel geweest, Jenny is geslaagd en voor mij komt een paar in mijn maat uit een ander filiaal, die kunnen we a.s. vrijdag passen. Ook zijn we nog even in de Beverhof wezen kijken hoe ver men met de verbouwing is. Ze schieten al aardig op en het lijkt wel erg mooi te worden. Hopelijk is er dan geen leegstand meer want dan lijkt het gelijk weer zo armoedig.

Toen we weer thuis kwamen lag er een hele stapel kaarten van ex-collega's, familie en vrienden in de bus. Toch een goed gevoel dat ze aan ons denken. We eten een kopje bamisoep en dan is het ook wel tijd om te rusten. Het rondje Beverwijk was net lang genoeg. Het was lekker zonnig maar wel erg fris, volgens de overbuurvrouw, natte neuzen weer. Lekker gegeten, kliekjes van vrijdag uit de diepvries. Jenny heeft nog wat finaciële zaken geregeld en mailtjes beantwoord. Vanavond kalm aan. Morgen alleen de onco-gym op de agenda.