Woensdag 25 november 2015
Het bleef stormachtig, veel deining maar alles bleef er gelukkig in. Ik ging mede door de deining wel een keer languit in de gang maar
iedereen is erg behulpzaam en werd ik door twee sterke mannen overeind geholpen. We hebben internetadressen uitgewisseld met onze tafelgenoten Trudy en Fokke. Na de lunch ging ieder zich opmaken voor vertrek. Het uitchecken
van het schip ging vlot. Iedereen wilde ons helpen met de koffers, handbagage en onszelf, heel fijn. Dan met de bus naar het vliegveld, inchecken ging redelijk vlot en dan maar wachten. Jenny is naar de afdeling Gobal Blue gegaan, waar ze een deel van de Noorse BTW terug kon vragen op de aankoop van mijn jas. Dit wordt binnenkort, als het goed is, op onze rekening gestort. De BTW is in Noorwegen 25%. Wanneer we aankomen in het vliegtuig dat niet vol zat, de crew was waarschijnlijk al gewaarschuwd dat we zouden komen, zei de purser dat we voorin mochten gaan zitten in de business class. Er waren 18 plaatsen maar alleen door ons bezet. Betekent wel meer beenruimte etc. Ik kreeg een business class maaltijd aangeboden, op een echt bord en echt bestek, dat over was van de heenweg waarschijnlijk. Ook kregen we zoveel koffie aangeboden als we wilden in een echt kopje en men vroeg telkens of ze nog iets voor ons konden doen of aanbieden. Kortom, alle lof voor de KLM. Het vliegtuig had wind mee en in plaats van dat we om 19.15 uur aan zouden komen landden we al om 18.50 uur. Jenny appte naar de kinderen dat we geland waren, zij hadden net de verwarming bij ons thuis opgedraaid en stonden op het punt te vertrekken naar Schiphol. Ons werd aangeraden te wachten tot iedereen het vliegtuig had verlaten en toen wij als laatsten er uit gingen en we de crew heel hartelijk bedankten voor de exclusieve behandeling stond er al iemand klaar aan het eind van de slurf die ons met bagage en rollator met een golfkarretje naar een punt bracht het dichts bij de bagageband. Eerst moest ik nog naar het toilet maar daar ging het helaas een beetje mis en duurde het langer voor we bij de bagageband aankwamen. Daar was inmiddels iedereen al vertrokken maar Trudy en Fokke hadden onze koffers van de band afgehaald en toen het lang duurde voor wij kwamen een KLM medewerkster gevraagd op onze koffers te passen. Helaas hebben we hierdoor geen persoonlijk afscheid van de medereizigers kunnen nemen maar Jenny heeft Trudy en Fokke 's avonds nog gemaild om hen te bedanken voor de gezelligheid en alle hulp. Toen we alle bagage hadden en door de douane waren stonden Anne Jan, Merijn en Maartje, ook net aangekomen, klaar om ons te verwelkomen. Toen snel naar huis waar het al lekker warm was. Ik was helemaal op en ben al snel naar bed gegaan. Toen de kinderen vertrokken waren en ik uit bed naar de WC wilde ging dat niet helemaal goed, moeten we nog een oplossing voor vinden.